افتتاح آموزشگاه آزاد موسیقی فریاد در ابرکوه

خیابان شهید بهشتی کوچه سوم جنب طه رایانه

6822826

 رسول پور عسگری09133590733

عباس معمارزاده09133525302

اول مهرماه زاد روز سلطان آواز ایران خجسته

آواز عشق.غوغای جان

ای خنیاگر «همایون مثنوی»های
دلتنگی که «نوا»ی شورانگیز آوازت «آرام جان» «خلوت گزیدگان»
است. ای نغمه‌گر «بیداد»های
روزگار که «چشمه نوش» ساز صدایت «آهنگ وفا»ی
بیدلان است، ای «دستان» شیرین لهجه که از «دولت عشق»
تحریرهای دل نشینت «راز دل» به «آستان جانان» می‌برد
و «در خیال» «چهره به چهره» حقیقت می‌نشاند.
ای
ترنم دلربای باران در «شب ،سکوت و
کویر» که شاه بیت غزل‌هایت «جان عشاق» را به «یاد ایام»
دلنوازی دوست زنده می کند. در «شب وصل» که شور و «ماهور»ت «سر
عشق» باز می‌گوید ، از سوی «دل
مجنون» «دود عود» برمی‌خیزد و هر سر
اندازی که در پی گشودن «معمای هستی»
است، «رسوای دل» می کند. ای مطرب
ساز عاشقان، این روزها که «دل شدگان» «زیر گنبد مینا» در
انتظار «پیام نسیم» مهرورزی‌اند، و «جان جان» دلدادگان، چشم
به راه «سرو چمان» بهار بهروزی است، مگو که «زمستان است» ،
نغمه‌ای سر کن از «انتظار دل» تا با رشته «پیوند مهر» به «سپیده»
آرزوها چشم بگشایم و همنوا با حنجره آتشین تو محبوب را
بخوانیم که «بی تو به سر نمی‌شود» و
باقی را «عشق داند».

هنگامی که به نوجوانی رسید،احساس کرد،صدایی را که قبلا داشته ندارد.اما درونش غوغایی عجیب بود وهمۀ وجودش موسیقی را می طلبید.طبیعی است که راه ارضای این خواستن راهی جز نوازندگی نبود.با شوق وافری به نوازندگی پرداخت واز اول سه تار را انتخاب کرد.

زمانی که شروع کرد،تازه به شغل شریف معلمی مشغول شده بود،اما مکان و معلم ثابتی نداشت.در یزد،شیراز و اصفهان به صورت پراکنده سه تار را از این وآن یاد  گرفت و به موازات آن موسیقی ایرانی را از هر کس که پیش  می آمد،می آموخت و از هر خرمنی خوشه ای می چید.

این وضعیت دوازده سال طول کشید و به طور ضمنی،مقام های موسیقی ایرانی را فرا گرفت تا این که بخت یارش شد و به محضر استاد «جلال ذوالفنون»از نوازندگان چیره دست ومسلط و برجستۀ سه تار راه پیدا کرد.ایشان عضوی ازاعضای خاندان «حبیب اله ذوالفنون-محمود ذوالفنون»هستند که در آباده سکونت دارند.

به امید توفیق روزافزون این هنرمند گرامی

به‌جرات می‌توان گفت که استاد«جلیل شهناز» نه تنها در بین نوازندگان تار بلکه بین تمام نوازندگان معاصر موسیقی اصیل ایرانی بی‌نظیر است و تک تک اساتید برجسته‌ی موسیقی، هنر او را در تک‌نوازی، بداهه‌نوازی و جواب آواز ستوده‌اند و می‌ستایند.

استاد جلیل شهناز در اول خرداد سال ۱۳۰۰ شمسى در خانواده اى هنرمند در اصفهان زاده شد.
او در یک خانواده‌ی اهل موسیقی به‌دنیا آمد و از آن‌جا که همه‌ی اعضای خانواده‌اش با هنر موسیقی ایرانی آشنا بودند جلیل نیز در ابتدای خردسالی ساز به‌دست گرفت.
پدرش «شعبان خان» علاوه بر تار که ساز اختصاصى او بود، سه تار و سنتور هم مى نواخت و نواى شیرین سازها و آهنگ‌ها همیشه از خانه آنها به گوش مى رسید. در چنین خانواده اى جلیل شهناز پرورده شد و جوانه‌هاى هنر در دل و جانش پرورش یافت.
جلیل شهناز از سال ۱۳۲۴ مقیم تهران شد و از همان ابتدا با رادیو تهران شروع به کار کرد و در بسیارى از برنامه ها به عنوان تک‌نواز شرکت داشت.

اوج درخشش هنر شهناز از سال ۱۳۳۶ شروع شد که برنامه‌ی گل‌ها به همت «داوود پیرنیا» طرح ریزى و در رادیو اجرا شد. در آرشیو رادیو ایران آثار او با همکارى خوانندگان بلند آوازه‌اى نظیر «تاج اصفهانى»، «ادیب خوانسارى»، «عبدالوهاب شهیدى»، «محمدرضا شجریان»، «حسین خواجه‌امیری» و «اکبر گلپایگانى» وجود دارد و به‌عنوان گنجینه‌ای ارزشمند از موسیقی ایرانی  به‌شمار می‌رود.
این استاد موسیقی در دهه‌ی۱۳۶۰ همراه با فرامرز پایور (سنتور)، علی اصغر بهاری (کمانچه)، محمد اسماعیلی (تنبک) و محمد موسوی (نی) «گروه اساتید» را تشکیل داد و با این گروه،مسافرت‌های متعددی به کشورهای اروپایی، آسیایی و آمریکا داشت.
وی هم‌چنین در سال ۱۳۸۳ به عنوان چهره‌ی ماندگار هنر و موسیقی برگزیده شد.
لازم به یادآوری است که استادمحمدرضا شجریان در سال ۱۳۸۷ به افتخار جلیل شهناز، نام گروه نوازندگان خود را «گروه شهناز» انتخاب کردند.

یک نمونه ازکار استاد رو گذاشتم جای هیچ حرفی نمیمونه

دانلود